Τη γλύπτρια Καλλιόπη Λεμού συναντά η Κατερίνα Ζαχαροπούλου σε μια βιωματική συζήτηση μέσα από την οποία εμφανίζεται ανάγλυφα η εικαστική της πορεία και οι θεματικές της. Η Κ. Λεμού, το γένος Νικολού, κόρη οικογένειας εφοπλιστών, αναφέρεται σε μια καταγωγή που διαμόρφωσε και δυσκόλεψε την πορεία της ως καλλιτέχνιδας λόγω συγκεκριμένων οικογενειακών αντιλήψεων. Μιλά για διάφορες χρονικές περιόδους της ζωής της, για την έννοια του μετανάστη και τη μόνιμη πλέον διαμονή της στο Λονδίνο, και αναφέρεται σε όλες τις δυνατότητες που επίμονα αναζήτησε ώστε να γίνει το όνειρό της πραγματικότητα. Αναφέρεται επίσης στα έργα της και στις ιστορίες πίσω από αυτά, στα μεγάλα γλυπτά της από βάρκες, στα υλικά και στις επιλογές της σε φόρμες και αντικείμενα της καθημερινής ζωής, στη μνήμη και στις τελετουργίες διατήρησής της. Ακούγονται παραδοσιακά τραγούδια και σκοποί από τις Οινούσσες, το νησί καταγωγής της.