Δανιήλ Παναγόπουλος

Ο Δανιήλ Παναγόπουλος (1924-2008), γνωστός ως Δανιήλ, ήταν ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του ’60. Έζησε στο Παρίσι αρκετά χρόνια και επηρεάστηκε από το ρεύμα του νέου ρεαλισμού. Την περίοδο 1961-1967 δημιούργησε τα «μαύρα κουτιά», δηλαδή χαρτόκουτα που τα μετέπλασε σε έργα τέχνης, ενώ στη συνέχεια δημιούργησε τα «ηλεκτρικά κουτιά». Έχει δημιουργήσει ακόμη επιτοίχια έργα από λινάτσα, τρισδιάστατες κατασκευές και εγκαταστάσεις. Μεγάλη επίδραση στο έργο του άσκησαν τα σήματα, τα τόξα και η κίνηση του δρόμου, οι ύλες και η τεχνολογία, ενώ εξέφρασε συχνά κοινωνικούς προβληματισμούς. Έκανε πολλές ατομικές εκθέσεις, κυρίως στη Γαλλία και στην Ελλάδα, και συμμετείχε σε σημαντικές διεθνείς παρουσιάσεις. Το 1964 συμμετείχε στην έκθεση «Τρεις προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική» στο πλαίσιο της 32ης Μπιενάλε της Βενετίας, ενώ το 1998 διοργανώθηκε μεγάλη αναδρομική του έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη με τίτλο «Δανιήλ: Έργα 1950-1997». Εκτός από την Ελλάδα, έζησε για μεγάλο διάστημα στο Παρίσι.  Έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, το 2007, παραχώρησε μεγάλο μέρος του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη.