Το επεισόδιο παρουσιάζει τη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Κώστα Τσόκλη (γ. 1930) στο ΕΜΣΤ – ΦΙΞ το 2001. Ξεκινώντας με ένα σύντομο βιογραφικό του καλλιτέχνη, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου τον ρωτά για τον λόγο αυτής της αναδρομής συσχετίζοντάς τη με την έως τότε πορεία του. Ο Κ. Τσόκλης αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να ανταποκριθεί στην εποχή του με τους δικούς του όρους και πάντοτε με ένα στοιχείο αμφιβολίας. Ήταν η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση  του Κ. Τσόκλη στους χώρους του ΦΙΞ και η μεγαλύτερη έως τότε έκθεση σε αυτόν τον χώρο και η ιδρυτική διευθύντρια του ΕΜΣΤ Άννα Καφέτση περιγράφει το εγχείρημα αυτό. Στη συνέχεια, ο καλλιτέχνης, υπό την επίδραση των εικόνων που συγκλόνισαν τον κόσμο από το τρομοκρατικό χτύπημα των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη, εκφράζει τη σκέψη του να αναβάλει την έκθεση λέγοντας ότι ορισμένες εικόνες εξαφανίζουν κάθε νόημα άλλων εικόνων. Η Κατερίνα Κοσκινά, επιμελήτρια της έκθεσης, μιλά για τις ενότητες των έργων που παρουσιάστηκαν χρονολογικά, μορφολογικά, αισθητικά. Τέλος, ο Κ. Τσόκλης επιχειρεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα της Κ. Ζαχαροπούλου για τον δημόσιο λόγο του και τις συγκρούσεις που συχνά δημιουργούνται. Αναφέρεται στην καθημερινή του σχέση με τη ζωή και την τέχνη, καθώς και στη σχέση του κοινού  με την τέχνη.