Στο πλαίσιο καταγραφής του λόγου και του έργου σύγχρονων καλλιτεχνών, η Εποχή των Εικόνων φιλοξενεί τον Γερμανό καλλιτέχνη και έναν εκ των κύριων εκφραστών της performance art Ulay (πλήρες όνομα Frank Uwe Laysiepen / Φρανκ Ούβε Λαϊζίπεν, 1943-2020). Αφορμή της  συνάντησης αποτελεί η αναδρομική έκθεση του Ulay «Ulay 1970-2006» στον πολυχώρο Booze Cooperativa της οδού Κολοκοτρώνη στην Αθήνα  σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθήνας / Goethe-Institut Athen. O Ulay αφηγείται τη ζωή και το έργο του ξεκινώντας από τη γέννησή του στο Ζόλινγκεν της Γερμανίας κατά την ταραχώδη περίοδο του Β′ Παγκοσμίου Πολέμου, τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τον θάνατο των γονιών του, τη φυγή του στο Άμστερνταμ το 1968 και την απόφασή του να εισέλθει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Στη συνέχεια εγκαταλείπει την Ακαδημία, γίνεται αυτοδίδακτος καλλιτέχνης και μέλος των αιρετικών Provos, μιας ελευθεριακής ομάδας ακτιβιστών και καλλιτεχνών στο Άμστερνταμ, που χρησιμοποιούσαν το happening και την body performance για την καλλιτεχνική τους έκφραση. Ένα μεγάλο κομμάτι της αφήγησης του Ulay απασχολεί η σύνδεσή του με τη Marina Abramović / Μαρίνα Αμπράμοβιτς και η πολυετής κοινή τους πορεία σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο. Μιλά με λεπτομέρειες για τη γνωριμία τους, τις κοινές τους αναφορές και αντιλήψεις για την τέχνη και τη ζωή αλλά και για το τέλμα της σχέσης τους. Τη συνέντευξη στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου διανθίζουν ντοκουμέντα και αποσπάσματα από performances του Ulay, όπως η ανατρεπτική δράση «There is a Criminal Touch in Art» το 1975, αλλά και πλάνα από την αναδρομική του έκθεση στην Αθήνα. Στο τελευταίο μέρος της συζήτησης, ο Ulay περιγράφει την πιο πρόσφατη καλλιτεχνική του έρευνα, που φέρει τον τίτλο «WATERTOALL» και καταπιάνεται με το παγκόσμιο ζήτημα του πόσιμου νερού και της πρόσβασης σε αυτό στις σύγχρονες κοινωνικές και γεωπολιτικές συνθήκες.