Ο εικαστικός και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) Μάριος Σπηλιόπουλος (γ.  1957) ξεναγεί την Εποχή των Εικόνων στην in situ εγκατάστασή του «Ανθρώπων Ίχνη» στο Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας. Ο Μ. Σπηλιόπουλος, προσκεκλημένος του φεστιβάλ «Αισχύλεια 20ο8», πραγματοποίησε μια εγκατάσταση στα 17.000 τ.μ. του Παλαιού Ελαιουργείου, μέσω της οποίας αφηγείται την ιστορία της Ελευσίνας εστιάζοντας στη βιομηχανική περίοδο της πόλης πριν από την ύφεση της παραγωγής. Πρωταγωνιστές του έργου του είναι οι άνθρωποι της Ελευσίνας: εργάτες, πρόσφυγες, αθλητές και καλλιτέχνες. Μέσω του έργου ανασύρονται μνήμες, ήχοι και ανθρώπινες μαρτυρίες από το ζωντανό εργατικό παρελθόν της Ελευσίνας και αναβιώνουν ιστορίες των Μικρασιατών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν εκεί, μέσα από προσωπικά τους αντικείμενα και παραδοσιακά τραγούδια. Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συνομιλεί με κατοίκους της Ελευσίνας που έλαβαν μέρος στο έργο του Μ. Σπηλιόπουλου, όπως ο πρώην εργάτης-οδηγός Στέλιος Ιορδάνου και ο καθηγητής Μουσικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση Δημήτρης Ανδρώνης ενώ το έργο σχολιάζει και ο υπεύθυνος των εικαστικών του Φεστιβάλ Αισχυλείων Γιώργος Σκιάνης.  Στο στούντιο της εκπομπής, η συζήτηση με τον Μ. Σπηλιόπουλο εστιάζει στην εμπειρία που αποκόμισε από την άμεση επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό της Ελευσίνας, από την αναμόχλευση της εργατικής ιστορίας της, καθώς και από τη μνημοτεχνική διαδικασία που ακολούθησε κατά την παραγωγή του έργου. Η συζήτηση καταλήγει με έναν γενικό σχολιασμό για το έργο τέχνης στον δημόσιο χώρο, για τις in situ εγκαταστάσεις σε ιστορικά φορτισμένους χώρους και για τον τρόπο με τον οποίο τα βιομηχανικά μνημεία αποκαλύπτουν κοινωνικές πτυχές της ιστορίας τις οποίες αξιοποιεί η σύγχρονη τέχνη.