Στην πρώτη ενότητα του επεισοδίου η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συναντά τον σκηνοθέτη του θεάτρου και της όπερας Robert (Bob) Wilson / Ρόμπερτ (Μπομπ) Γουίλσον. O Αμερικανός σκηνοθέτης βρέθηκε στην Αθήνα με αφορμή το ανέβασμα του έργου του Bertolt Brecht / Μπέρτολτ Μπρεχτ «Η Όπερα της Πεντάρας» στο Θέατρο Παλλάς στην οδό Βουκουρεστίου. Ο R. Wilson μιλά για τη διαχρονική αξία του μπρεχτικού έργου, που θίγει σταθερά επίκαιρους προβληματισμούς, όπως η απληστία και η κερδοφορία με κάθε κόστος. Σχολιάζει το χαρακτηριστικό σκηνογραφικό και φωτιστικό τοπίο που όρισε το καλλιτεχνικό του στίγμα αλλά και τις εμπνευσμένες από τους ζωγραφικούς χαρακτήρες του Otto Dix / Ότο Ντιξ μεταμφιέσεις των ηθοποιών. Μέρος της συζήτησης καταλαμβάνουν οι συνεργασίες του R. Wilson με σπουδαίους δημιουργούς από τον χώρο των εικαστικών και της περφόρμανς, όπως ο Jan Fabre / Γιαν Φαμπρ και η Marina Abramović / Μαρίνα Αμπράμοβιτς. Λίγο πριν από το τέλος της συνέντευξης, ο σκηνοθέτης αναφέρεται στο Watermill Center / Γουότερμιλ Σέντερ, ένα εργαστήριο έρευνας, παρουσίασης και έμπνευσης ανοικτό στον ευρύτερο δημιουργικό κόσμο με έδρα τη Νέα Υόρκη, που ίδρυσε το 1992.

Στη  δεύτερη ενότητα της εκπομπής, η Εποχή των Εικόνων συναντά τον σκηνοθέτη και τότε διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Γιάννη Χουβαρδά στο ανακαινισμένο κτίριο Τσίλλερ του Εθνικού Θεάτρου στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου. Αφορμή της σύντομης συνάντησης αποτελεί η «Κοινή Θέα», η ετήσια έκθεση εικαστικών έργων στον χώρο του Εθνικού, που ήδη μετρούσε τρία χρόνια παρουσίας. Ο Γ. Χουβαρδάς αναφέρεται στην πρόθεσή του για περαιτέρω ανάπτυξη της σχέσης των εικαστικών με το θέατρο και την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ τους. Η συνεπιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Κούκου μιλά στην Κ. Ζαχαροπούλου για τα έργα της φετινής διοργάνωσης, σημειώνοντας μεταξύ άλλων τα βίντεο έργα του Βέλγου εικαστικού Michel Francois / Μισέλ Φρανσουά και τις φωτογραφίες της Rhona Bitner / Ρόνα Μπίτνερ. Τέλος, η καλλιτέχνις Μάρω Μιχαλακάκου μιλά για τη συμμετοχή της στην έκθεση με εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν ειδικά για το κτίριο Τσίλλερ και έχουν ως σημείο αναφοράς τη σχέση του βελούδου με το θέατρο.

[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]