Άννα Καφέτση
Έκθεση του Yang Fudong «Επτά διανοούμενοι στο δάσος από μπαμπού και άλλες ιστορίες» στο ΕΜΣΤ
2010 | 55‘ | Αθήνα
Καλεσμένη του επεισοδίου είναι η ιδρυτική διευθύντρια (2000-2014) του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) και ιστορικός τέχνης Άννα Καφέτση. Αφορμή της συζήτησης αποτελεί η έκθεση του διακεκριμένου καλλιτέχνη της νέας γενιάς Κινέζων καλλιτεχνών Γιανγκ Φουντόνγκ / Yang Fudong (γ. 1971) που παρουσίασε το ΕΜΣΤ στο Ωδείο Αθηνών. Η έκθεση τιτλοφορείται «Επτά διανοούμενοι στο δάσος από μπαμπού και άλλες ιστορίες». Η Ά. Καφέτση, η οποία επιμελήθηκε την έκθεση, ερμηνεύει το πλαίσιο καταγωγής του έργου του Γ. Φουντόνγκ, τις πολιτισμικές καταβολές και τις κοινωνικές συνθήκες της καλλιτεχνικής του πρακτικής, αναλύοντας τις συνδέσεις με την κινεζική κουλτούρα. Στη συνέχεια εμβαθύνει στην ίδια την έκθεση, η οποία περιελάμβανε βιντεοπροβολές κινηματογραφικού ύφους σε ασπρόμαυρο φόντο δοσμένες με χαρακτηριστικά ποιητικό και λυρικό τρόπο. Κύριο κορμό της εργογραφίας που παρουσίαζε ο Κινέζος εικαστικός αποτελεί ο εμβληματικός κινηματογραφικός κύκλος πέντε έργων με κοινό τίτλο «Επτά διανοούμενοι στο δάσος από μπαμπού». Πηγή έμπνευσης αποτελεί μια αρχαία κινεζική ιστορία για τη διανοητική και κοινωνική αυτοεξορία επτά πνευματικών ανθρώπων της Κίνας προς ένα μέρος της κινεζικής ενδοχώρας σε ένα αχρονικό πλαίσιο. Το μνημειακό κινηματογραφικό εγχείρημα του Γ. Φουντόνγκ ολοκληρώθηκε σε διάστημα πέντε ετών, ενώ το πρώτο μέρος του παρουσιάστηκε στην 50η Μπιενάλε Βενετίας / 50th Venice Biennale το 2003. Η Ά. Καφέτση αποκαλύπτει τις διακειμενικές αναφορές του έργου, τις επιρροές του από τον κινεζικό κινηματογράφο της δεκαετίας του ’20 και του ’30, καθώς και τις βαθύτερες έννοιες του έργου που αφορούν τη δημιουργική απομόνωση, τη σκέψη και τη διανόηση, αλλά και την ιδιότητα του σκεπτόμενου ανθρώπου.
Στο τελευταίο μέρος της συζήτησης αναλύονται τα έργα: Κοντά στη θάλασσα και Ανατολικά του χωριού Κε. Σύντομα σε διάρκεια, το πρώτο θίγει διαχρονικούς προβληματισμούς γύρω από τον έρωτα και την επιθυμία, ενώ το δεύτερο αποκόπτεται από το ύφος των προηγούμενων έργων και παρουσιάζει με δραματικό τόνο το σκοτεινό, δυστοπικό τοπίο της κινεζικής υπαίθρου.






