1. Τζούλια Δημακοπούλου
Νέες Μορφές. 50 χρόνια μετά
Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης (ΙΣΕΤ)
2. Κωστής Βελώνης
Έκθεση «Μοναξιά σε κοινό έδαφος: Πως μπορεί η κοινωνία να πράξει αυτό που ο καθένας ονειρεύεται» στο ΕΜΣΤ
3. Μάριος Σπηλιόπουλος
«Το τοπίο τού Είναι», έργο του Μήνα στο ΕΜΣΤ
4. Xurban_Collective
Εγκατάσταση «Α Clean State» στο Project Room του ΕΜΣΤ
2010 | 56‘ | Αθήνα
Το επεισόδιο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος καλεσμένη στο στούντιο της εκπομπής είναι η διευθύντρια της ιστορικής αθηναϊκής γκαλερί Νέες Μορφές και ψυχή του νεοσύστατου τότε Ινστιτούτου Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης (ΙΣΕΤ) Τζούλια Δημακοπούλου, ενώ στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι εκθεσιακές προτάσεις του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) για το 2010 στο Ωδείο Αθηνών.
Η Τζ. Δημακοπούλου, ιδρύτρια της γκαλερί Νέες Μορφές στην οδό Βαλαωρίτου, ενός χώρου που αποτέλεσε από το 1959 έως το 2009 σημείο συνάντησης για καλλιτέχνες, επιμελητές και φιλότεχνους, αφηγείται στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου την πεντηκονταετή πορεία της στην εικαστική σκηνή της Αθήνας, ενώ ανατρέχει στα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής, στις κυρίαρχες ιδεολογίες και στη σχέση τους με το σήμερα, στην κοινωνική ιστορία και στις πολιτισμικές φυσιογνωμίες της Ελλάδας των δεκαετιών του ’70 και του ’80. Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυση των Νέων Μορφών, η Τζ. Δημακοπούλου μιλά για το νέο φιλόδοξο εγχείρημά της, το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης. Πιστή στις αρχικές της επιδιώξεις για προβολή και ανάδειξη του έργου των Ελλήνων εικαστικών και θεωρητικών της τέχνης, η Τζ. Δημακοπούλου με την ομάδα της προχώρησε στην ψηφιοποίηση ενός εκτεταμένου αρχειακού υλικού της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας από το 1945 έως σήμερα. Παράλληλα, το Ινστιτούτο λειτουργεί και ως εκθεσιακός χώρος, χτίζοντας έτσι γέφυρες διαλόγου με την τρέχουσα εικαστική πραγματικότητα. Το αφιέρωμα παρουσιάζει αποσπάσματα από το σπάνιο φιλμ «Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα» σε σενάριο της Τζ. Δημακοπούλου, βασισμένο στην ομότιτλη μελέτη της Ελένης Βακαλό (1921-2001). Στον ρόλο του αφηγητή είναι ο εικαστικός Άγγελος Παπαδημητρίου. Στο τέλος του αφιερώματος παρακολουθούμε πλάνα από την έκθεση «Μια αλληλογραφία 2007-2010» των εικαστικών Γιώργου Χατζημιχάλη και Κύριλλου Σαρρή, έκθεση που εκείνη την περίοδο λάμβανε χώρα στις Νέες Μορφές.
Το δεύτερο μέρος της εκπομπής επικεντρώνεται στις νέες εκθεσιακές παραγωγές του ΕΜΣΤ στο Ωδείο Αθηνών το καλοκαίρι του 2010. Η Κ. Ζαχαροπούλου συνομιλεί με τον εικαστικό Κωστή Βελώνη (γ. 1968) με αφορμή την ατομική του έκθεση «Μοναξιά σε κοινό έδαφος: Πώς μπορεί η κοινωνία να πράξει αυτό που ο καθένας ονειρεύεται» στο Ωδείο Αθηνών στο πλαίσιο ανάδειξης του έργου καλλιτεχνών της νεότερης γενιάς. Ο Κ. Βελώνης μιλά για τις αναφορές του έργου του στις θεωρητικές αναζητήσεις της πρωτοπορίας, στον μοντερνισμό και στη ρωσική πρωτοπορία. Στη συνέχεια η εκπομπή επισκέπτεται την εγκατάσταση Το τοπίο τού Είναι του Μάριου Σπηλιόπουλου που παρουσιάζεται στο πλαίσιο της σειράς του ΕΜΣΤ «Έργο του Μήνα». Ο Μ. Σπηλιόπουλος αναφέρεται στην πηγή έμπνευσης του έργου του, που είναι το διήγημα του Ν. Γ. Πεντζίκη «Το τοπίο τού Είναι», περιγράφοντας τα στοιχεία που συνθέτουν την αφήγησή του. Τέλος, στο πλαίσιο της σειράς ΕΜΣΤ Νέες Παραγωγές παρακολουθούμε στο Project Room του μουσείου το νέο έργο της διεθνούς καλλιτεχνικής ομάδας xurban_collective με τίτλο The Clean Slate / H Άγραφη Πινακίδα.






