54η Μπιενάλε Βενετίας – Α΄Μέρος
Ελληνικό περίπτερο: Διοχάντη, Μαρία Μαραγκού
Γαλλικό περίπτερο: Christian Boltanski
Ισραηλινό περίπτερο: Sigalit Landau
Δανεζικό περίπτερο: Κατερίνα Γρέγου, Thomas Kilpper
Βελγικό περίπτερο: Luc Tuymans, Angel Vergara
Ιαπωνικό περίπτερο: Tabaimo
2011 | 53‘ | Βενετία
Η Εποχή των Εικόνων πιστή στο ραντεβού που δίνει κάθε δύο χρόνια στην Μπιενάλε της Βενετίας, τη σημαντικότερη εικαστική διοργάνωση στην Ευρώπη, μεταφέρει την ατμόσφαιρα της 54ης Μπιενάλε Βενετίας / 54th Venice Biennale συνομιλώντας με καλλιτέχνες και επιμελητές και παρακολουθώντας κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα εθνικά περίπτερα στα Giardini / Τζαρντίνι.
Ο τίτλος της Μπιενάλε Βενετίας 2011 είναι «ILLUMinations» και η επιμέλεια ανήκε στην Ελβετίδα ιστορικό τέχνης Bice Curiger / Μπίτσε Κούριγκερ (γ. 1948). Τρία έργα του κορυφαίου Ιταλού ζωγράφου της βενετσιάνικης σχολής Tintoretto / Τιντορέτο (1518-1594) αποτέλεσαν την πρωταρχική πηγή έμπνευσης της B. Curiger για την Μπιενάλε. Ανάμεσα στις 89 εθνικές συμμετοχές συναντάμε το περίπτερο της Ελλάδας με τη Διοχάντη (γ. 1945) να εκπροσωπεί τη χώρα σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης και αναταραχών. Γνωστή για τις in situ εγκαταστάσεις της και τα land art έργα της, παρουσίασε μια μνημειακή in situ γλυπτική εγκατάσταση με τίτλο Beyond Reform, περικλείοντας το ελληνικό περίπτερο και αφήνοντας περάσματα στο εσωτερικό του. Η Διοχάντη μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για την αρχιτεκτονική φόρμα, την απόφασή της για τη μορφή που έδωσε στον χώρο και τα κύρια υλικά της εγκατάστασης: το νερό και το φως. Επιπλέον, η επίτροπος της ελληνικής συμμετοχής Μαρία Μαραγκού φωτίζει πτυχές του έργου της Διοχάντης.
Το αφιέρωμα στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας παρουσιάζει στη συνέχεια μερικά από τα εθνικά περίπτερα ξένων χωρών. Πρώτος σταθμός, το γαλλικό περίπτερο με τον Christian Boltanski / Κριστιάν Μπολτανσκί να παρουσιάζει την εκτεταμένη πολυμεσική εγκατάσταση Chance. Μιλά στην Κ. Ζαχαροπούλου για το έργο του, το δίπολο ζωής και θανάτου, καθώς και για τα στοιχεία τυχαιότητας που ακολουθούν την ανθρώπινη ύπαρξη από τη στιγμή της γέννησής της. Στο εθνικό περίπτερο του Ισραήλ παρακολουθούμε την εγκατάσταση της Sigalit Landau / Σίγκαλιτ Λάνταου (γ.1969) με τον ιδιάζοντα τίτλο One man’s floor is another man’s feelings. Με αναφορές στη Μαύρη Θάλασσα, την οικολογία και την πολιτική διάσταση στοιχείων όπως το χώμα, το νερό και το αλάτι, η καλλιτέχνις περιγράφει στην Κ. Ζαχαροπούλου τους βασικούς θεματικούς άξονες αυτής της δουλειάς της. Η πρόταση της Δανίας για την 54η Μπιενάλε είναι η ομαδική έκθεση 18 καλλιτεχνών υπό τον τίτλο «Speech Matters». Επιμελήτρια του περιπτέρου είναι η Ελληνίδα ανεξάρτητη επιμελήτρια Κατερίνα Γρέγου / Katerina Gregos.Ο φακός της εκπομπής τη συναντά έξω από το δανεζικό περίπτερο. Αναφέρεται στη θεματική της πρότασης που αφορά ζητήματα ελευθερίας του λόγου, λογοκρισίας αλλά και ευρύτερα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη μεγάλων διαστάσεων τοιχογραφία του Έλληνα ζωγράφου Στέλιου Φαϊτάκη που κοσμεί την εξωτερική πρόσοψη του περιπτέρου. Ακόμη, ένας από τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, ο Thomas Kilpper / Τόμας Κίλπερ (γ. 1956), ερμηνεύει το δικό του έργο, μία site specific εγκατάσταση στον εξωτερικό χώρο του περιπτέρου. Επόμενη στάση, το γερμανικό περίπτερο, το οποίο έλαβε το βραβείο της καλύτερης εθνικής συμμετοχής για το 2011. Εκεί βλέπουμε το έργο του Christoph Schlingensief / Κρίστοφ Σλίνγκεζιεφ (1960-2010), λίγο πριν από τον αιφνίδιο θάνατό του. Πρόκειται για ένα υποβλητικό θεατρικό περιβάλλον υπό τη μορφή θρησκευτικού ναού, όπου πρωταγωνιστούν σκηνές από το κίνημα Fluxus. Στο περίπτερο του Βελγίου, η Κ. Ζαχαροπούλου συνομιλεί με τον εικαστικό και επιμελητή Luc Tuymans / Λουκ Τόιμενς και τον καλλιτέχνη Angel Vergara / Ανζέλ Βεργκαρά για το έργο Feullition. Λίγο πριν από το τέλος του Α′ μέρους, το επεισόδιο εστιάζει στην εθνική συμμετοχή της Αιγύπτου με το έργο του Ahmed Basiony / Αχμέντ Μπασιόνι (1978-2011), o οποίος το 2011 τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά στη διάρκεια διαδηλώσεων της Αραβικής Άνοιξης στην πλατεία Ταχρίρ. Τέλος, βλέπουμε το περίπτερο της Ιαπωνίας με την εικαστικό Tabaimo / Ταμπαΐμο να ερμηνεύει μέσα από μια τεράστια βίντεο-εγκατάσταση την έννοια του «telepo-soup» την αντιστροφή, δηλαδή, νερού και ουρανού, στερεού και υγρού, εαυτού και κόσμου.






