Στο Β’ μέρος  της παρουσίασης της 59^ης Μπιενάλε Βενετίας με τίτλο The Milk of Dreams (Το Γάλα των Ονείρων) και διευθύντρια την Cecilia Alemani, η Εποχή των Εικόνων συνεχίζει την περιήγηση στην Αρσενάλε και στα έργα που απλώνονται στους χώρους καθώς και σε κάποιες εθνικές συμμετοχές. Η C. Alemani ερμηνεύει περισσότερο την κεντρική ιδέα της επιλογής έργων για την μεγάλη της έκθεση ενώ η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συναντά την Bige Örer, επιμελήτρια  της Τουρκικής συμμετοχής. Μας μιλά για τα  έργα της σημαντικής Τουρκάλας εικαστικού Füsun Onur που υπό τον τίτλο «Μια φορά κι΄έναν καιρό» παρουσιάζει μια εγκατάσταση με φιγούρες και αντικείμενα φτιαγμένα από λεπτά σύρματα, ζώα , έπιπλα, μινιατούρες, συνθέσεις που προκύπτουν από  την σύζευξη καθημερινότητας και φαντασίας.

Στη συνέχεια βλέπουμε το συγκλονιστικό έργο της Ελληνίδας κινηματογραφίστριας και εικαστικού Janis Rafa (Τζάνις Ραφαηλίδου) η οποία μας μιλά για  τη σχέση ανθρώπου και ζώου, τη σχέση του ζωντανού και του νεκρού σώματος, θέματα που παρουσιάζει στο έργο της “Lacerate” –«κατασπαράσσω». Εστιάζοντας σε  έργα με έντονο το στοιχείο της σχέσης ανθρώπου-φύσης-τεχνολογίας- χειρωναξίας-φαντασίας-υβριδικών μορφών ζωής- καταγωγικών συμβόλων και τελετουργιών-αφροαμερικανικών ιστοριών  και τεράστιων εγκαταστάσεων που απεικονίζουν σπαρακτικά έναν κόσμο σε μετάβαση, η εκπομπή σταματά σε ακόμη δύο εθνικές συμμετοχές: Στην Ουκρανία και τον καλλιτέχνη που την εκπροσωπεί Pavlo Makov, ο οποίος μιλά για το έργο του Fountain of Exhaustion με σαφείς αναφορές στην κατάσταση της Ουκρανίας. Δίνει αρκετές ερμηνείες για την τέχνη του και την πολιτική αφού η Ουκρανία βρέθηκε στο κέντρο του ενδιαφέροντος και στην Μπιενάλε λόγω του πολέμου με τη Ρωσία.

Τέλος συναντάμε την Αλβανίδα επιμελήτρια Adela Demetja, που μιλά για τη συμμετοχή της Αλβανίας με έργα της  Lumturi Blloshmi και για το συγκεκριμένο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκαν. Τελειώνοντας την περιήγησή μας στην Μπιενάλε κατευθυνόμαστε προς το Palazzo Ducale για να δούμε την εξαιρετική εγκατάσταση με τους τεράστιους πίνακες του Anselm Kiefer, στην Academia για τα απρόσμενα γλυπτά του Anish Kapoor και τέλος στο Palazzo Gracci και τις εξαιρετικές ζωγραφικές της Marlene Dumas.

[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]