Με αφορμή το φωτογραφικό έργο και το ομώνυμο λεύκωμα της Ελληνογερμανίδας εικαστικού Χριστίνας Δημητριάδη, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συζητά μαζί της για το ιστορικό αυτής της σειράς φωτογραφιών υπό τον τίτλο «ISLAND HOPING/ ΑΤΟΠΟΙ ΤΟΠΟΙ», που αποτελεί λογοπαίγνιο με τον όρο Island hopping. H Χρ. Δημητριάδη ερευνά την εικόνα και τον μύθο της Μεσογείου και τονίζει πως η Μεσόγειος είναι μια γεωγραφική οντότητα, αλλά κυρίως μια φαντασιακή πραγματικότητα στην οποία είναι βαθιά ριζωμένη η εκτίμηση της ομορφιάς και του συλλογικού πνεύματος. H Μεσόγειος περιγράφεται ως πολιτιστικός χώρος, στην ουσία όμως η ιστορική και πολιτική της πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Χρ. Δημητριάδη μιλά ακόμη για τις αισθητικά δομημένες φωτογραφίες της, για τα νησιά και τις βραχονησίδες που αναδύονται από τη θάλασσα ως ένα απροσδιόριστο τοπίο.