Τη ζωγράφο Κλεοπάτρα Δίγκα, τη μοναδική γυναίκα δημιουργό της περίφημης Ομάδας των Νέων Ρεαλιστών της δεκαετίας του ’70, συναντά η Κατερίνα Ζαχαροπούλου για μια αναδρομή στο σύνολο του έργου και της πορείας της στην τέχνη. Αφορμή αποτελεί η αναδρομική έκθεσή της με τίτλο «Στοχαστικά τοπία» που παρουσιάστηκε το 2024 στην Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου. Μέσα από αυτή την έκθεση, η καλλιτέχνις επιστρέφει στα πρώτα της βήματα, από την ΑΣΚΤ μέχρι το Παρίσι, και στις δεκαετίες κατά τις οποίες διαμορφώθηκε το έργο της, επηρεασμένο τόσο από τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες όσο και από προσωπικά βιώματα και στοχασμούς. Από την εποχή της Ομάδας των Νέων Ρεαλιστών μέχρι την πιο πρόσφατη ενότητα έργων της, τα «Θαλασσόκρινα», διακρίνεται η τρυφερή αλλά και κριτική ματιά της πάνω στους ανθρώπους, στα τοπία και στα αντικείμενα. Η Κλ. Δίγκα αναφέρεται επίσης στον Σταύρο Μπένο, εμπνευστή και συνεργάτη της, με τον οποίο ίδρυσαν το Τμήμα Εικαστικών στην Καλαμάτα, καθώς και στον Γιώργο Κουρουπό και στη Βίκυ Μαραγκοπούλου, με τους οποίους μοιράστηκε και υλοποίησε αυτό το κοινό όραμα. Αργότερα, στο Υπουργείο Πολιτισμού, συνεργάστηκε ξανά με τον Στ. Μπένο για τη δημιουργία του Δικτύου Εικαστικών Εργαστηρίων του ΥΠΠΟ σε όλη τη χώρα, καθώς και για τη σύσταση της Επιτροπής Εικαστικών Τεχνών, από την οποία προέκυψαν θεσμικά τα δύο μεγάλα Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης: το ΕΜΣΤ και το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η Κλ. Δίγκα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, με καθοριστική συμβολή τόσο στο εικαστικό όσο και στο εκπαιδευτικό πεδίο.