Με αφορμή την έκθεση «Εγκώμιο της σκιάς» της Νίνας Παπακωνσταντίνου στην Υπηρεσιακή Αυλή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο AnnexM, σε επιμέλεια της Άννας Καφέτση, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συνομιλεί με την καλλιτέχνιδα για το σκεπτικό και τα έργα που παρουσιάστηκαν. Ο τίτλος της αντλεί από το ομώνυμο δοκίμιο του Τζουνίτσιρο Τανιζάκι, ενώ οι τίτλοι των έργων παραπέμπουν σε διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Η έκθεση, σχεδιασμένη ως μια μορφή εικαστικής μυθοπλασίας, επιχειρεί να δημιουργήσει έναν «χώρο» – μια συνθήκη συνομιλίας ανάμεσα σε δύο λογοτέχνες: τον Παπαδιαμάντη (1851–1911) και τον Τανιζάκι (1886–1965). Εστιάζοντας στις αισθητικές αντιλήψεις του Ιάπωνα συγγραφέα, όπως αυτές αποτυπώνονται στο δοκίμιο του 1933, και αξιοποιώντας το αφηγηματικό έργο του Παπαδιαμάντη, του αποκαλούμενου «ποιητή του σκιόφωτος», η καλλιτέχνις αναπτύσσει μια εικαστική γλώσσα που συνδυάζει τη χειροποίητη αντιγραφή αποσπασμάτων από οκτώ διηγήματα με την πολυμεσική τους μετάφραση. Μέσα από αυτό το σώμα έργων εξερευνά έναν κόσμο λέξεων που κατοικούν σε μια ενδιάμεση διάσταση ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι· σε μια ατμόσφαιρα όπου η εικόνα των λέξεων παραμένει θολή, συγκεχυμένη ή και σκόπιμα κρυμμένη.