10η Μπιενάλε Κωνσταντινούπολης
Hou Hanru
Καλλιτέχνες: Erdem Helvacioğlu, Ömer Ali Kazma, Ελένη Καμμά
2007 | 51‘ | Κωνσταντινούπολη
Η Εποχή των Εικόνων ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη για να παρουσιάσει τη 10η Μπιενάλε Κωνσταντινούπολης / 10th Istanbul Biennial, που φέρει τον τίτλο «Not Only Possible, But Also Necessary: Optimism in the Age of Global War» / «Όχι μόνο πιθανό, αλλά επίσης αναγκαίο». Αισιοδοξία στην εποχή του παγκόσμιου πολέμου». Σε μια κομβικής σημασίας στιγμή για την Κωνσταντινούπολη, για το εκσυγχρονιστικό μέλλον που υπόσχεται, αλλά και τον ίδιο τον θεσμό της Μπιενάλε, ο οποίος το 2007 συμπλήρωνε 20 έτη παρουσίας, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συναντά τον διεθνή επιμελητή και κριτικό τέχνης, και επιμελητή της 10ης Μπιενάλε Κωνσταντινούπολης, Hou Hanru / Χου Χανρού (γ. 1963), ο οποίος αναλύει τις ενότητες της έκθεσης και τα ζητήματα που θέτει. Τα έργα περιστρέφονται γύρω από την έννοια της δημοκρατίας στο σύγχρονο πολιτικό σκηνικό, τη συλλογική μνήμη, αλλά και τις ιστορικές συνθήκες διαμόρφωσης της αρχιτεκτονικής της πόλης. Στο πολιτιστικό κέντρο Κεμάλ Ατατούρκ (AKM) συγκεντρώνεται μια πλειάδα καλλιτεχνών υπό τον τίτλο «Burn it or not». Ο Erdem Helvacıoğlu / Ερντέμ Χελβατζίογλου (γ. 1975), ένας από τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, περιγράφει στον φακό της εκπομπής το ηχητικό έργο που παρουσιάζει και στο οποίο ενεργοποιεί την πολύπαθη ιστορία του ίδιου του AKM με ηχητικές παρεμβολές από ζωντανούς ήχους εκτός κτιρίου, στην πλατεία Ταξίμ. Στο εμπορικό κέντρο υφασμάτων, μια αγορά που σμίγει τη δυτική με την ανατολική κουλτούρα ένδυσης, ο Τούρκος καλλιτέχνης Ömer Ali Kazma / Ομέρ Αλί Κασμά (γ. 1971) συζητά με την Κ. Ζαχαροπούλου για τη βιντεο-εγκατάστασή του που κινείται γύρω από τη σχέση του ανθρώπινου σώματος και του χώρου εργασίας, όπως αναπτύσσεται στις παγκόσμιες νεοφιλελεύθερες οικονομίες, καθώς και σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το έργο του συνεισφέρει στη θεματική με τίτλο «World Factory».
O τρίτος και τελευταίος χώρος της Μπιενάλε είναι το Antrepo με τη θεματική «Enter Polis». Οι καλλιτέχνες εδώ σχολιάζουν ζητήματα γεωπολιτικών συγκρούσεων, μετανάστευσης και ιστορικής μνήμης. Η εικαστικός Ελένη Καμμά (γ. 1973) μιλά για το έργο που παρουσιάζει στο Antrepo, το οποίο εξετάζει την παραγνωρισμένη ιστορία της τουλίπας που ως προϊόν της Τουρκίας μεταφέρθηκε στην Ολλανδία, για να γίνει τελικά το κύριο εθνικό χαρακτηριστικό της χώρας.






