Η Εποχή των Εικόνων επισκέπτεται το εργαστήρι της Άννας Μαρίας Τσακάλη και του Εδουάρδου Σακαγιάν δείχνοντας έργα τόσο ατομικά του καθ’ενός όσο και από την κοινή τους έκθεση στο Τελλόγλειο ίδρυμα στην Θεσσαλονίκη. Αρχικά η Άννα Μαρία Τσακάλη μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για το σύνολο του έργου της, μια πολύχρονη ζωγραφική απεικόνιση λουλουδιών με άπειρους χρωματικούς συνδυασμούς που αποτυπώνουν πραγματικά η φανταστικά άνθη.  Η ζωγράφος αναφέρεται και στην πρόσφατη έκθεσή της  στην γκαλερί Kalfayan με τον τίτλο «Τέσσερις Εποχές». Εξηγεί πως  προέκυψε οργανικά, ως ζωτική ανάγκη καταγραφής του ρυθμού της ζωής ο οποίος διέπεται από αλλαγές αλλά και από την  πρόθεσή της να αντιμετωπίζει  την ομορφιά ως αναζήτηση, προορισμό και συμφιλίωση με τη ζωή. Στη συζήτηση για την δική του τέχνη ο Εδουάρδος Σακαγιάν μιλά με πάθος για τη σχέση του με την ζωγραφική υπερασπιζόμενος  ακόμη και την αναίρεσή της ενώ θυμάται περιόδους της δουλειάς του επαναξιολογώντας τη θέση τους σήμερα. Η κοινή ζωή των ζωγράφων, αφού πρόκειται για ζευγάρι, μπαίνει στη συζήτηση σε ό,τι αφορά τις ιδιαιτερότητες και τις διαφορές στο έργο τους, τον έντονο διάλογο ανάμεσά τους και την  ιδιοσυγκρασία του καθ’ενός ξεχωριστά. Ενδιαφέρον έχει ο ήρεμος, ήπιος λόγος της Άννας Μαρίας Τσακάλη έτσι όπως συνυπάρχει με το εκρηκτικό ταπεραμέντο του Εδουάρδου Σακαγιάν δίνοντας στον διάλογο ξεχωριστό ενδιαφέρον.